admin

Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «τα Χανιώτικα Νέα» στις 13 Ιουνίου 2012.

Ημέρα με την ημέρα η δημόσια περίθαλψη κατακρημνίζεται, διότι οι ασφαλισμένοι αγοράζουν τα φάρμακά τους και αναρωτιώνται αν θα πρέπει σε λίγο διάστημα να πληρώνουν και τον ιατρό τους.

Η πολιτεία μας και κατ’επέκταση οι πολιτικοί που κυβέρνησαν πρέπει να ομολογήσουν ότι οι φαρμακοποιοί δίδουν τα φάρμακα τώρα και μήνες με πίστωση και οι ιατροί εργάζονται έχοντας να λάβουν χρεωστούμενα από διετίας.

Πέραν του οικονομικού αδιεξόδου πρέπει να αναλογιστεί κανείς αν το ίδιο το σύστημα μετά  την εγκατάσταση των λογιστών της υγείας την τελευταία διετία  μπορεί να λειτουργήσει βελτιωμένο, με ταυτόχρονη οικονομική ελάφρυνση και επομένως μακροημέρευση του συστήματος υγείας και των πολιτών. Μεταρρυθμίσεις χαμηλού κόστους στο δημόσιο σύστημα θα μπορούσαν ήδη να είχαν γίνει, βελτιώνοντας την παρεχόμενη περίθαλψη με ταυτόχρονη οικονομία.

Αυτές είναι:

Α. Ο θεσμός του οικογενειακού ιατρού και ο ηλεκτρονικός φάκελος υγείας των ασφαλισμένων θα αποκαθιστούσε το κύρος της υγείας μιας  χώρας που της αξίζει να διεκδικεί καλύτερο μέλλον.

Β. Η ασφαλής ηλεκτρονική συνταγογράφηση και παραπομπή παρακλινικών εξετάσεων με την αναγκαία διαγνωστική τεκμηρίωση εντός του ηλεκτρονικού φακέλου θα ελάττωνε την πολυφαρμακία και την επανάληψη επικίνδυνων και δαπανηρών διαγνωστικών εξετάσεων.

Γ. Η ελάττωση του χρόνου νοσηλείας στα νοσοκομεία, όχι μόνο με οικονομικά κριτήρια αλλά με την εφαμογή επιστημονικών αλγόριθμων και με την βοήθεια εφαρμογής του συστήματος  της κατ οίκων νοσηλείας (ιδιαίτερα των χρονίως πασχόντων) θα μείωνε τις νοσοκομειακές λοιμώξεις και τις ενεργές  νοσοκομειακές κλίνες.

Δ. Η πρόληψη ασθενειών μέσω παρεμβάσεων στην ποιότητα τροφίμων ευρείας κατανάλωσης (πχ. με την ελάττωση του αλατιού, της ζάχαρης και των λιπαρών στα έτοιμα προϊόντα διατροφής)  θα ήλεγχε τη μάστιγα της παχυσαρκίας, την αύξηση των διαβητικών, υπερτασικών και των καρδιοπαθών ασθενών.

Ε. Η αύξηση του εξειδικευμένου νοσηλευτικού προσωπικού θα αναβάθμιζε την ποιότητα και την ασφάλεια της περίθαλψης, εις βάρος του ανεπανάληπτου είδους της αποκλειστικής λεγόμενης νοσοκόμας εντός του νοσοκομείου.

Ζ. Η ουσιαστική υποστήριξη προς τους ψυχικά πάσχοντες, που αδυνατούν να υπερασπιστούν τα δικαιώματα τους, τη ζωή και τη μοίρα τους, μέσω των δομών της κοινότητας.

Η. Η εφαρμογή νέων συστημάτων ελέγχου των δαπανών στην νοσοκομειακή και εξωνοσοκομειακή περίθαλψη.

Όλα αυτά θα είχαν αποδώσει ήδη από έτους και θα ίσχυαν δομές ασφάλειας και οικονομίας για το δημόσιο σύστημα υγείας, κάτι που οι κυβερνώντες ή αδυνατούν να συλλάβουν ή εκ συστήματος το αποφεύγουν.

Η διαχείρηση της υγείας στην καλύτερη περίπτωση θα αναπαράγεται ως επανάληψη συνταγογράφησης , με τάση όμως να διολησθήσει σε υποβαθμισμένη λαϊκη ιατρικοποίηση  των θεραπειών, με τους πάσχοντες να αναζητούν τηλεφωνική προσέγγιση με τον ιατρό τους, τον φαρμακοποιό τους ή τον μορφωμένο γείτονά τους πού συμπάσχει, κάνοντας χρήση σε ανέξοδες αλλά επικίνδυνες θεραπείες αυτοϊασης, με αποτέλεσμα να βλάπτουν την υγεία τους.

Η πολιτική πτώχευση  έσειρε τη χώρα μας στην οικονομική κρίση, προξένησε νοητική ασφυξία και αγανάκτηση στους ανυποψίαστους πολίτες και σήμερα βιώνουν αβοήθητοι την σωματική και ψυχική φθορά τους.

Οι Ελληνες ιατροί πρέπει να παραμείνουν πιστοί στον όρκο του Ιπποκράτη <<θεραπεύειν ή μη βλάπτειν>> και ταυτόχρονα με την πολιτική τους δράση να ανατρέψουν την σταδιακή υποβάθμηση του λειτουργήματός τους, με απλές και εφαρμόσιμες μεταρρυθμίσεις, μαζί με τη σταδιακή απαλλαγή της ομηρίας από την αδιέξοδη ντόπια και ξένη λογιστική ηγεμονία.

Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «τα Χανιώτικα Νέα» στις 6 Ιουνίου 2012.

Νομίζω ότι η ανάδειξη μεταρρυθμιστικών παρεμβάσεων στην περίθαλψη, ως προεκλογικός διάλογος, είναι προς όφελος όλων.

Η αναβάθμιση της παροχής δημόσιας υπηρεσίας υγείας σήμερα έχει ανάγκη από:

Α. Το θεσμό του οικογενειακού ιατρού.

Β. Τον ηλεκτρονικό φάκελο υγείας των ασφαλισμένων.

Γ. Την ασφαλή ηλεκτρονική συνταγογράφηση και παραπομπή παρακλινικών εξετάσεων με ταυτόχρονη διαγνωστική τεκμηρίωση.

Δ. Την κατ΄οίκον νοσηλεία σε ειδικές ομάδες χρόνια πασχόντων.

Ε. Την ελάττωση του χρόνου νοσηλείας στα νοσοκομεία μέσω της εφαρμογής επιστημονικών αλγόριθμων και όχι μόνο με οικονομικό κριτήριο ανά ασθένεια.

Ζ. Την ελάττωση της πολυφαρμακίας.

Η. Την πρόληψη ασθενειών μέσω παρεμβάσεων στην ποιότητα τροφίμων ευρείας κατανάλωσης (πχ. με την ελάττωση του αλατιού, της ζάχαρης και των λιπαρών στα έτοιμα προϊόντα διατροφής).

Θ. Την αύξηση του εξειδικευμένου νοσηλευτικού προσωπικού.

Ι. Την εφαρμογή νέων συστημάτων έλέγχου των δαπανών στην νοσοκομειακή και εξωνοσοκομειακή περίθαλψη.

Οι μεταρρυθμίσεις αυτές θα απέδιδαν πραγματική ελάττωση της δαπάνης του οργανισμού περίθαλψης με ταυτόχρονη αναβάθμιση της παροχής υγείας.

Αντί όλων αυτών οι κυβερνητικοί επικεφαλής των δύο τελευταίων ετών κατόρθωσαν:

1. να αφανίσουν τον υποτυπώδη σε λειτουργία θεσμό του οικογενειακού ιατρού, ενός θεσμού που στηρίζει όλα τα εθνικά συστήματα υγείας των ανεπτυγμένων χωρών.

2. να αδιαφορήσουν στην σύνθεση του ηλεκτρονικού φακέλου υγείας χάνοντας με αυτόν τον τρόπο την διασύνδεση και ανταλλαγή πληροφοριών προς όφελος του ασθενούς από τους διάφορους παρόχους υγείας.

3. να απαιτείται μεγάλη απώλεια χρόνου των ασθενών και επανάληψη όμοιων εξετάσεων υψηλού κόστους και επικινδυνότητας λόγω της ανυπαρξίας του φακέλου υγείας , αυξάνοντας την χρονοβόρα πρόσβαση των ασθενών στους δυσκίνητους διαγνωστικούς και θεραπευτικούς μηχανισμούς του δημόσιου συστήματος.

4. να εγκαταστήσουν ένα διαβλητό, αργό, δύσκολο στη χρήση, και με καθημερινή ανεπάρκεια σύστημα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης και παραπομπής εξετάσεων, που εξαντλεί τον παραγωγικό χρόνο της ιατρικής πρακτικής.

5. να αφανίσουν την κατ΄οίκον νοσηλεία, με συνέπεια τις συχνές εισαγωγές στα νοσοκομεία των ασθενών με χρόνιες παθήσεις.

6. να μην ελαττώσουν τον χρόνο νοσηλείας των ασθενών στα νοσοκομεία με αποτέλεσμα την διατήρηση του κινδύνου των νοσοκομειακών λοιμώξεων.

7. να μετατρέψουν τα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων σε ιατρεία πρωτοβάθμιας περίθαλψης, λόγω της έλλειψης συμβεβλημένων ειδικοτήτων ιατρών για τους ασφαλισμένους στον ΕΟΠΥΥ εκτός νοσοκομείων.

8. να μην ελαττωθεί η πολυφαρμακία που αυξάνει τις ανεπιθύμητες παρενέργειες.

9. να μην γίνει ουδεμία δημόσια πολιτική διατροφικής παρέμβασης, με στόχο την ελάττωση της χρήση της ζάχαρης, του αλατιού και των λιπαρών στην παρασκευή προετοιμασμένων τροφών, που αυξάνουν την πανδημία της υπέρτασης, της αρτηριοπάθειας, του σακχαρώδη διαβήτη και της παχυσαρκίας. Δεν δημιουργήθηκε ανεξάρτητη αρχή παρέμβασης και ελέγχου που θα ξεκινά το έργο της απο τις σχολές  των παρασκευαστών τροφίμων.

10. να μην γίνει η πρόσληψη του αναγκαίου νοσηλευτικού προσωπικού και έτσι να συνεχίζεται ο θεσμός της αποκλειστικής νοσοκόμας εντός των νοσοκομείων.

Πέραν όλων τούτων, η ανυπαρξία οικονομικής στήριξης του σαθρού αυτού εγχειρήματος, σύντομα θα οδηγήσει σε παραιτήσεις τους συμβεβλημένους ιατρούς του ΕΟΠΥΥ, οι δε ασθενείς θα αγοράζουν τα φάρμακα, όπως ήδη συμβαίνει. Το θετικό  της ενοποίησης των ταμίων αδίκως καταρρίπτεται στα μάτια των ασφαλισμένων, οδηγώντας σε λάθος εκτιμήσεις των αιτιών που προκαλούν την δυσλειτουργία της.  Και αν επιβιώσει οικονομικά αυτό το σύστημα, θα καταρριφθεί σύντομα από την ανεπάρκεια της σχεδίασής του, για την οποία ποτέ δεν υπήρξε ως πολιτικός στόχος η προάσπιση της υγείας των εργαζομένων, αλλά η λογιστική προάσπιση ενός μνημονίου της συμφοράς.

Το πιο παράδοξο απ’ όλα αυτά είναι ότι τα άτομα που εμπνεύστηκαν και εφάρμοσαν το αποτυχημένο αυτό σχέδιο, ενώ ταυτόχρονα απέκρουαν με αλαζονία απλές ανέξοδες προτάσεις βελτίωσής του, παραμένουν διευθύνοντες των υγειονομικών οργανισμών ή διεκδικούν ξανά πολιτικά αξιώματα. Η αποκάλυψη αυτού του συστήματος που μεταφέρει τελικά το κόστος της περίθαλψης στους φτωχούς ασφαλισμένους και συνταξιούχους είναι ευθύνη όλων μας.

Η μεταρρύθμιση στην δημόσια περίθαλψη, για την αποκατάσταση ελλείψεων και παραλείψεων, είναι πλέον επιτακτική ανάγκη.

Ευχές προς τα μέλη του Ι. Σ. Χ., Πάσχα 2012

Λαμπρή,

πανάρχαιη η λέξη,

μετέφερε το αισιόδοξο μήνυμα του αέναου κύκλου της ανθρώπινης ζωής και της φύσης,

της νίκης της ζωής επί του θανάτου,

του ερχομού του «Ανώτατου Αγαθού»,

δηλαδή της γεμάτης λαμπρό φως άνοιξης.

Αιώνες κι αιώνες πριν, ονόμασε ο λαός μας το Πάσχα.

Χρόνια Πολλά

Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «τα Χανιώτικα Νέα» στις 29 Μαρτίου 2012.

Η οικονομική και η κοινωνική ζωή του πλανήτη καταγράφεται από μηχανισμούς τεχνητής νοημοσύνης και ελέγχεται από την βούληση μεγάλων συμφερόντων. Αυτή η ηγεμονία ασκεί τον έλεγχο στις υλικές και άυλες αξίες της παγκοσμιοποιημένης λειτουργίας των κοινωνιών και στηρίζει τα συμφέροντά της. Συντονίζει και καθοδηγεί δράσεις που ελέγχουν την οικονομία, την εκπαίδευση, την επικοινωνία, την τεχνολογία και την τεχνογνωσία. Κυβερνά με την επιβολή νέων κανόνων ανατρέποντας τις ισορροπίες προς όφελος της παγκοσμιοποιημένης κυριαρχίας. Αναφέρομαι στους μεγάλους εντολείς των στρατοκρατών, των θρησκόληπτων και του κάθε είδους επικεφαλής του συγκεντρωτισμού σε κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο. Ως αόρατοι επιστάτες παρατηρούν πού και πώς μετακινούνται τα παραγόμενα προϊόντα και οι ισοδύναμες αξίες τους, πού και πώς εφαρμόζονται οι νέες εφευρέσεις, πού και πώς μετακινούνται οι πληθυσμοί, πού και μέχρι πότε θα γίνονται πόλεμοι, πώς αντιδρούν οι εργαζόμενοι στις εντολές των αφεντικών, ποια τα πιστεύω και ποιες οι αναζητήσεις σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο. Με μεθόδους δοκιμασμένες στη χειραγώγηση των λαών συντηρούν το πλασματικό και δίχως τέλος δίπολο της ευημερίας και της δυστυχίας. Έτσι ο πλανήτης μας ποτέ δεν σταματά να υποφέρει από φτώχια, όταν ταυτόχρονα υπάρχει χλιδή, από πολέμους που αρχίζουν στο όνομα της ελευθερίας και της ειρήνης και μετατρέπονται σε υποδούλωση και καταστροφή, από την αύξηση των περιθωριοποιημένων ανθρώπων που μένουν άστεγοι, άνεργοι και άκληροι, από κοινωνίες που έχουν έλλειψη εμβολίων, φαρμάκων και νερού, ενώ εκατομμύρια ξοδεύονται για παραγωγή και χρήση όπλων καταστροφής και μιας ελίτ να απομυζά τα αγαθά μέσα από φούσκες υποσχέσεων.

Η Ελλάδα  είναι η χώρα στην οποία  δημιουργήθηκαν οι έννοιες της ηθικής, της επιστήμης, της δημιουργικής φαντασίας και της υπέρβασης του εγώ. Από καιρό οι ηγεσίες της θεσμοθετούν εντολές που αλλοιώνουν  την γλώσσα της, αδιαφορούν για τα μνημεία της, καταστρέφουν το φυσικό της περιβάλλον και τη λαική παράδοση. Εκτός των άλλων γίνεται μακροχρόνια παρέμβαση στον ιδιόρρυθμο χαρακτήρα του Έλληνα μέσα από την διατροφή, την εκπαίδευση, την ψυχαγωγία και την ενημέρωση, ως σε προσομοίωση εργαστηρίου. Είναι φανερό ότι εγκαθιδρύεται σταδιακά η ισοπέδωση των ιδεών, ο φόβος, η ενοχή, η ανταλλαγή τοις μετρητοίς και η εμφύτευση αναγκών χωρίς ουσία, οδηγώντας μας σταδιακά στην  σύγχρονη δουλεία. Η οικονομική εξαθλίωση των Ελλήνων εργαζομένων είναι πλέον εμφανής με τις αλλεπάλληλες εφαρμογές των όρων από τα μνημόνια των δανειστών, ενώ θεωρείται από τους οικονομικά και πολιτικά ισχυρούς εντός και εκτός της χώρας υποχρεωτική για την υπέρβαση της κρίσης , ενώ η διαδικασία της επικαρπίας του πλούτου θα παραμένει στα χέρια των μηχανισμών. Όλα τα παραπάνω δείχνουν την αποδυνάμωση της ελληνικής κυριαρχίας σε σχέση με τα μνημεία της τέχνης και του πολιτισμού των προγόνων μας, των υπόγειων κοιτασμάτων ενέργειας, της αιολικής και της ηλιακής ενέργειας, της φυσικής ομορφιάς της χώρας,της περιουσίας του δημοσίου και της εκμετάλλευσης του φθηνού εργατικού δυναμικού που έχει πρόσφατα προκύψει. Η Ελλάδα μετατρέπεται σταδιακά σε απροστάτευτο λάφυρο των δανιστών της με αντάλλαγμα την αποφυγή χρεοκοπίας  ισχυρών συμφερόντων μαζί με την υπόσχεση οικονομικής ανάπτυξής σε επιλεγμένες δραστηριότητες αποφασισμένες από ξένα κέντρα.

Η ελληνική δεινή οικονομική κατάσταση ήταν γνωστή ότι επρόκειτο να συμβεί, όταν μάλιστα υπήρχαν αναφορές  Ελλήνων  πολιτικών που τις προέβλεψαν, καθώς επίσης είναι και τώρα προβλέψιμο το μέλλον της ,αν ο τρόπος διαχείρισης παραμείνει στα χέρια της ηγεμονίας των μηχανισμών. Διαπερνώντας το θολό τοπίο της προπαγάνδας των ισχυρών η έξοδος μας από τους θεσμούς-δεσμούς της συγχρονης δουλείας θα ξεκινήσει αν σταθούμε με αυτοκριτική απέναντι στους μηχανισμούς που μας πολιορκούν ατομικά και συλλογικά, όταν θα απαλλαγούμε απο  την ψευδή  συνείδηση που μέχρι τώρα ανεχόμαστε.Όμως για να γίνει αυτό πρέπει να αποκτήσουμε ξανά αυτογνωσία, σεβασμό και αγάπη για τον συνάνθρωπό μας και τον τόπο που ζούμε, χρησημοποιώντας σαν αφετηρία  την σωστή γνώση της ελληνικής γλώσσας και ιστορίας.

Οι κοινωνικά ευαίσθητοι ενεργοί πολίτες δεν πρέπει να  παγιδευτούν στην επ αόριστον παροχή δωρεάν στέγης, ρουχισμού και συσσιτίων που θα μετατρέψει την κοινωνική αλληλεγγύη σε εφησυχασμό και ιδρυματισμό των αδυνάτων.Αντιθέτως με όχημα  την διαδικασία της αλληλεγγύης να δοθεί το ενδιαφέρον και η δυνατότητα στους αποδέκτες της να γνωριστούν και να γνωρίσουν τα προσωπικά και τα κοινωνικά προβλήματα που τους έφεραν στη σημερινή δύσκολη θέση.

Πρέπει να δράσουμε πατριωτικά για την Ελλάδα,  απομακρύνοντας την ηγεμονία τών μηχανισμών που μας κυκλώνουν, να ζητήσουμε συνεργασία με τις κοινωνικές δυνάμεις της  Ευρώπης που συμπαθούν ριζικές λύσεις των λαικών προβλημάτων αν θέλουμε να πετύχουμε μια νέα συλλογική κοινωνική συνείδηση που θα εντάσει ταυτόχρονα την ενωμένη Ευρώπη στο όραμα της.

Πρωτοχρονιάτικοι στίχοι 2012 προς τον Ι.Σ.Χ με θέμα τον ΕΟΠΥΥ (31 Δεκεμβριου 2011).

Η

ΠΑΡΟΧΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗΣ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΥΓΕΙΑΣ

ΕΥΧΕΤΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

ΣΤΗΝ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ

ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ

ΤΟ ΕΤΟΣ

2012

ΤΟ

ΝΕΟ

ΕΤΟΣ

Ο ΕΟΠΥΥ

ΩΣ ΕΝΙΑΙΟΣ

ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ

ΘΑ ΠΕΣΕΙ ΣΕ ΚΩΜΑ

ΑΝ Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΖΩΗ

ΔΕΝ ΕΤΟΙΜΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΟΠΡΙΑ

Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Η Αυγή» στις 29 Δεκεμβρίου 2011.

Ο Ενιαίος Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ) αναγγέλλει ότι εντός ολίγων ημερών (από την αρχή του 2012) θα παρέχει πρωτοβάθμια περίθαλψη στους ασφαλισμένους μέσω επισκέψεων σε συμβεβλημένους ιατρούς, οι οποίοι θα εξετάζουν με πλαφόν εντός τετράωρης ημερήσιας απασχόλησης ανά ημέρα, εβδομάδα και μήνα.

Η δομή αυτή αδυνατεί να κατανοήσει ότι η ασθένεια επιλέγει τον δικό της τρόπο εμφάνισης, τον χρόνο και τη διάρκειά της, καθώς και το βλαβερό αποτέλεσμα επί της υγείας αν δεν παρέμβει με ταχύτητα ο θεράπων ιατρός. Ο ασθενής συνήθως αναζητά την θεραπεία δια του προσωπικού του ιατρού αναφέροντας τα συμπτώματα του, έχοντας τη δυνατότητα να περπατά ή να είναι στο κρεβάτι, έχοντας κοινωνικό, οικογενειακό και ατομικό ιστορικό υγείας, το οποίο γνωρίζει ο ιατρός εμπιστοσύνης του.

Οι σύγχρονες υπηρεσίες υγείας θα πρέπει να παρέχουν στους ασφαλισμένους αυτούς την πρωτοβάθμια περίθαλψη επί εικοσιτετραώρου βάσεως, δομημένης με αξιόπιστα βήματα παρέμβασης που ωφελούν και δεν βλάπτουν, δίδοντας έτσι έμφαση στην πρωταρχική αξία της πρόληψης, της ανάταξης της ασθένειας, τη διαφύλαξη της υγείας και την αποφυγή δραστικά επώδυνων και πολυέξοδων νοσοκομειακών παρεμβάσεων.

Η πρωτοβάθμια περίθαλψη στη χώρα μας δομήθηκε πρόσφατα με προχειρότητα και χωρίς διεθνής προδιαγραφές.

Η θεμελιώδης υποδομή της περιλαμβάνει το ΙΚΑ, εμπλουτισμένο με πρόσθετους ιατρούς συνεργάτες που θα δέχονται στα ιατρεία τους και μία τηλεφωνική διασυνδετική υπηρεσία ασθενών και ιατρείων.

Περί των υπηρεσιών του ΙΚΑ δεν υπάρχει η καλύτερη άποψη στο μυαλό των πολιτών. Περί των νέων διαδικτυακών συμβάσεων άγνωστου σε αριθμό ιατρών που θα γίνει με ιδιόρρυθμη ιδιωτική σχέση εργασίας, χωρίς την αναγκαία ισόρροπη συμμετοχή σε ιατρικές ειδικότητες, αναμένεται ποσοτική και λειτουργική ανεπάρκεια. Η τηλεφωνική υπηρεσία διαχείρισης ραντεβού (το 184) είναι χωρίς δυνατότητα να κάνει διαλογή περιστατικών ή να διεκδικήσει τη συμβουλευτική παρέμβαση στις υπηρεσίες υγείας, ανίκανη να αναγνωρίσει τη βαρύτητα του περιστατικού και να το κατευθύνει στον ιατρό της καλύτερης επιλογής για τον τύπο της ασθένειας με ελεύθερο εργασιακό πλαφόν και ελεύθερο ωράριο πρόσβασης κατά την ώρα αναζήτησης του.

Το εγχείρημα που λαμβάνει χώρα στην πρωτοβάθμια περίθαλψη εμφανίζεται να είναι δομημένο στην υποταγή ενός μνημονίου από την συγκυβέρνηση, που δυστυχώς οδηγεί επιπλέον το μεγάλο κούρεμα των αποθεματικών των ταμείων, αφανίζοντας άδικα τους κόπους των νυν και πρώην εργαζομένων και επιβαρύνοντας άδικα και κατ επανάληψη τις τσέπες τους.

Παραπέμπει σε μια υποβαθμισμένη κοινωνική και οικονομική ζωή τον Έλληνα ασθενή με αυξημένη δυσκολία πρόσβασης σε υπηρεσίες σύγχρονων προδιαγραφών δωρεάν περίθαλψης. Οι ασφαλισμένοι αναγκαίο είναι να διεκδικήσουν τη συμμετοχή στον έλεγχο της λειτουργίας της δημόσιας περίθαλψης σε επίπεδο δήμου, νομού, περιφέρειας και κεντρικής κυβέρνησης, η οποία από ετών δυσλειτουργεί υπό την ίδια πάντα πολιτική πρακτική, διεκδικώντας ευθύνη στη διαχείριση αυξημένων δαπανών σε πείσμα της χειραγώγησης της δράσης από τους κρατούντες και ανατρέποντας κάθε είδους παραφρασμένες πλειοψηφίες που σηματοδοτούν την χρόνια αποτυχία.

Οι πολιτικοί μας άρχοντες θα εγκαινιάσουν με επισημότητα τον λεγόμενο εθνικό οργανισμό πρωτοβάθμιας περίθαλψης την Πρωτοχρονιά του 2012 για να συμπληρώσουν άλλη μια αποτυχία στο βιογραφικό τους.

Κατόρθωσαν επί δύο χρόνια να αγνοήσουν τα μηνύματα που τους στέλνουν οι ιατροί των μεγάλων ασφαλιστικών ταμείων που είναι ταγμένα στην εξυπηρέτηση του πολίτη επί σειρά ετών. Κατόρθωσαν επί δύο χρόνια να αγνοήσουν τα μηνύματα που τους στέλνουν οι νέοι ιατροί που ξενυχτούν στις εφημερίες των κρατικών νοσοκομείων ξεπερνώντας τις πιο αντίξοες συνθήκες πίεσης. Κατόρθωσαν όμως να υποταχθούν στις συμβουλές κομματικών σοφών και των λογιστών της τρόικας, που αγνοούν απολύτως τις ανάγκες διαπροσωπικής επαφής του Έλληνα ασθενούς με τον ιατρό του. Κατόρθωσαν να διασπείρουν τον φόβο και την ανασφάλεια στο μυαλό του Έλληνα πολίτη που τρέμει μπροστά στο ενδεχόμενο να ασθενήσει. Εγκατέστησαν τον διαδικτυακό τρόπο καταγραφής φαρμάκων αναγορεύοντας το σε κορυφαία ιατρική πράξη και διαπιστευτήριο εντιμότητας. Μετέτρεψαν την παροχή ιατρικής περίθαλψης σε ασφαλιστική καταγραφή του κόστους. Η ανικανότητα και η άγνοια τους σκεπασμένη από τα εύσημα της ενορχηστρωμένης προπαγάνδας δεν δίστασε να μετατρέψει την ασυναρτησία σε κυβερνητική εντολή. Θα είναι λυπηρό εντός ολίγου χρόνου η αναλγησία των θεσμών να συνοδεύει τον πόνο και τον θάνατο.

Ο Έλληνας ιατρός τιμώντας τον ιπποκράτειο όρκο οφείλει να ωφελεί και να μην βλάπτει, να αντιστέκεται στη λαίλαπα της ισοπέδωσης θεσμών και δράσεων, με στόχο ο ασφαλισμένος να συνεχίσει να εμπιστεύεται τον δικό του γιατρό γιατί γνωρίζει ότι είναι αυτός που θα προστατεύσει την ψυχή και το σώμα του με εγρήγορση, γνώση και τέχνη.