Η πρωτοβάθμια περίθαλψη σε σύγχυση

Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα << τα Χανιώτικα Νέα >> στις 4 Ιουνίου 2011.

Τρεις μήνες έχουν περάσει από την ψήφιση του νομοσχεδίου για την πρωτοβάθμια περίθαλψη.

Η εφαρμογή του νόμου δεν έγινε αν και ο ο υπουργός την είχε εξαγγείλει. Τα μεγάλα λόγια άρχισαν να ξεχνιούνται αναδεικνύοντας την λήθη πολιτικό θεσμό. Η παράταση της εφαρμογής του νέου συστήματος πρωτοβάθμιας περίθαλψης μεταφέρεται για τον Σεπτέμβρη και τα πολλαπλά διατάγματα που θα το έκαναν εφαρμόσιμο έμειναν αδιευκρίνιστα .

Αντί αυτών άρχισε να παγιώνεται αργά αλλά σταθερά ένα περίεργο σύστημα κοστολόγησης των προσφερόμενων ιατρικών υπηρεσιών από το Ι.Κ.Α. (του πλέον δυναμικού και ελεγχόμενου ταμείου) που το ζουν καθημερινά οι ασφαλισμένοι και οι ιατροί.

Ο ασφαλισμένος του Ι.Κ.Α. επισκέπτεται τον οικογενειακό του Ιατρό και κοστολογείται μισό ευρώ το μήνα, στα πρωινά εξωτερικά Ιατρεία του νοσοκομείου κοστολογείται η επίσκεψη 5 ευρώ, τα απογευματινά ιατρεία του νοσοκομείου κοστολογούνται άνω των 50 ευρώ και όταν επισκέπτεται τους γιατρούς του Ο.Π.Α.Δ.-Ι.Κ.Α. κοστολογείται η πρώτη επίσκεψη 20 και η δεύτερη 10 ευρώ και όλα αυτά χωρίς βοήθειας επιλογής της ειδικότητας που θα του επιλύσει το πρόβλημα.

Έτσι ένας ασφαλισμένος μπορεί να επιτύχει το αδύνατο, να εξεταστεί για το ίδιο πρόβλημα από κρατικό ιατρό και να κοστολογηθεί με τέσσερις διαφορετικές τιμές μέσα σε 24 ώρες. Ο δε ιατρός του ΙΚΑ μπορεί να εξετάσει τον ίδιο ασφαλισμένο για το ίδιο πρόβλημα κοστολογώντας τέσσερις διαφορετικές τιμές, αν συμπεριληφθεί και η δυνατότητα ιδιωτικής επίσκεψης, ενώ δεν έχει εισπράξει τις επισκέψεις των ασφαλισμένων του δημοσίου εδώ και ενάμιση χρόνο.

Η τιμολογιακή αυτή μεθόδευση δημιουργεί σύγχυση στο μυαλό των πολιτών (στη περίπτωση μας των ιατρών και των ασφαλισμένων) διαμέσου της τσέπης ,ως αυτοί οι ίδιοι να δημιούργησαν το παράλογο και άνισο κόστος συναλλαγής. Σειρά από παρόμοιες υπηρεσίες ενισχύουν την κοινωνική σύγχυση μέχρι που κάποιος νόμος (μνημόνιο) γίνεται αποδεχτός σαν σωτηρία της παράλογης ανισότητας. Έτσι η φράση << όλοι μαζί τα φάγαμε >> είναι η ενοχή, που μεθοδευμένα διοχετεύουν επώνυμοι, αφού πρώτα διασπείρουν την σύγχυση στα αδύναμα κοινωνικά στρώματα.

Πρόσφατα διέγραψαν φαρμακευτικά προιόντα από την συνταγογράφηση των ταμείων μικρής μεν οικονομικής αξίας αλλά μεγάλης κατανάλωσης. Ταυτόχρονα δημιούργησαν την αναγραφή συνταγών γραφειοκρατικού μεγαλείου με έξη υπογραφές, τρις σφραγίδες και έξη κωδικούς επιβεβαιώνοντας άλλη μια φορά την εμπλοκή ευθυνόφοβων συμβούλων. Στην διαδικασία στήριξης τέτοιων μεθοδεύσεων αναμένονται επιλογές προισταμένων στις ιατρικές υπηρεσίες του Ι.Κ.Α. που θα δώσουν το δικαίωμα ένστασης σε υποψηφίους με ουσιαστικά και όχι κομματικά προσόντα.

Ο χειρισμός των προβλημάτων της πρωτοβάθμιας περίθαλψης είναι παράδειγμα πως η πολιτεία θεμελιώνει σταδιακά ένα νόμο προς όφελος νέων συμφερόντων και ισορροπιών, αφού απαξιώσει προκαταβολικά όλους τους εμπλεκόμενους, πλην των πολιτικά υπαίτιων.

Με όλα αυτά που αναφέρω ο διάσημος διπλωμάτης της πολιτικής Μακιαβέλι γίνεται άσημος μπροστά στους σύγχρονους συναδέλφους του.