Ας μη πατήσουμε το γκάζι με χαλασμένα φρένα

1 Ιουνίου 2013

Κατά τη διάρκεια της τρικομματικής κυβέρνησης στην οποία μετείχε η Δημοκρατική Αριστερά, μετασυνεδριακά (2013), ακόμα και τώρα μετά την εκλογική της ήττα (2014), παραμένει σε συνεχή πολιορκία από οργανωμένη προπαγάνδα, εις βάρος της κοινωνικής επιρροής της και υπέρ της αποδοχής του κυρίαρχου συστήματος διακυβέρνησης της χώρας μας.

Καρότο και μαστίγιο σ’ όλες τις εκδοχές του.

Οπλισμένες ομάδες με σημαίες πολλαπλών παραλλαγών και με αναφορά τη σοσιαλδημοκρατία των ημερών μας, που ακολουθεί πιστά το μονόδρομο διαχείρισης της ελληνικής κρίσης, μας πολιορκεί με πρόθεση την απαξίωση της ιδεολογίας και του ήθους μας και την ενσωμάτωση μας στη προστασία τους.

Ήταν και είναι ανεπίτρεπτο στελέχη και βουλευτές μας να συμμετέχουν με ασαφή πολιτική στόχευση, χωρίς συλλογική απόφαση, σε προπαγανδιζόμενες από τα κέντρα εξουσίας κινήσεις διάσωσης της φθαρμένης πολιτικής και των ανθρώπων που την υπηρέτησαν.

Επιπλέον ένα ερώτημα: προς τι τα αντι-κομουνιστικά συνθήματα που ακούστηκαν από ομάδα συνέδρων προ εξαμήνου; Άραγε υπάρχουν στελέχη που, ενώ υπερηφανεύονται για τα πολλά χιλιόμετρα πορείας που βάδισαν στους δημοκρατικούς αγώνες του τόπου μας, έχουν συμμάχους τέτοια μέλη;

Η Δημοκρατική Αριστερά φάνηκε να έχει εκτραπεί από της βασικές ιδεολογικές γραμμές του πρώτου συνεδρίου της και να ακολουθεί πορεία χωρίς πυξίδα. Αποδυναμώθηκε οργανωτικά, κάνοντας πολλά μέλη και φίλους της να αποχωρήσουν, για να έρθουν ξανά με τους 58, τις ελιές και τα ποτάμια, με σκοπό να την ενσωματώσουν.

Από καιρό στελέχη μας μετατρέπονται σε κομπάρσους, ακολουθώντας τη πεπατημένη στις δήθεν πολιτικά παιδευτικές αντιπαραθέσεις, που αναδεικνύονται σε σαχλές φλυαρίες στα ΜΜΕ, με σκοπό να ξεχάσει και ο ομιλητής για ποιό λόγο μιλά και ο ακροατής τι αναζητά.

Τέλος, ήρθε η κρίση ηγεσίας και ιδεολογίας μετά την εκλογική συντριβή.

Ας μη συρθούμε τώρα σε συνέδριο, εν θερμώ. Χρειαζόμαστε ένα συνέδριο που πρέπει να γίνει άλλα με ενδοσκόπηση και τόλμη.

Χρόνος υπάρχει και για τα λάθη και για τα πάθη και για τις πληγές.

Κανένα συνέδριο δεν θα φέρει το Εμείς όταν η άμυνα του Εγώ υπερτερεί .

Προσοχή!

Ας μη πατήσουμε το γκάζι με χαλασμένα φρένα.