Αναζητώντας την βέλτιστη εφαρμογή της νέας αρχιτεκτονικής των δήμων στα Xανιά 

Το άρθο αυτό δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα << τα Χανιώτικα Νέα >> στις 12 Αυγούστου 2011.

H προσφορά του Καλλικράτη είναι θετική στην διαχείριση του κόστους και της απόδοσης των υπηρεσιών, που εξαρτάται όμως από σωστές και εξειδικευμένες παρεμβάσεις της τοπικής αρχής στην νέα οργάνωση τους. Αντίθετα, απογοήτευση προκαλεί το νομοθέτημα γιατί λειτουργεί με γραφειοκρατία, συγκεντρωτισμό και μεγάλη εξάρτηση από την κεντρική εξουσία χωρίς να διαφαίνεται η άμεση λειτουργική βελτίωση του.

Το δημοτικό συμβούλιο αρκετές φορές ξεπερνά τις αντικειμενικές δυσκολίες και τις πρόσθετες δυσκολίες της πολυνομίας για να επιτύχει το απλούστερο. Κλειδί για την επιτυχία του εφικτού είναι η συναίνεση η οποία επιτυγχάνεται με καλοδουλεμένες εισηγήσεις που αφοπλίζουν συμφέροντα , ιδεοληψίες και δογματισμούς.

Η επιτυχής επεξεργασία προτάσεων ιδιαίτερης βαρύτητας, επιτυγχάνεται με την συμμετοχή συμβούλων της αντιπολίτευσης μεταξύ των οποίων είναι ο πρώην νομάρχης Χανίων, ο πρώην δήμαρχος Χανίων, τέως δήμαρχοι των πρώην περιφερειακών δήμων, επιστήμονες, επιχειρηματίες και επιφανείς εκλεγμένοι δημότες .

Η πλειοψηφία οφείλει να αναπτύσσει ουσιαστικό και σε βάθος διάλογο με την αντιπολίτευση και τους τοπικούς φορείς αποφεύγοντας να λαμβάνει τυπικά νομότυπες αποφάσεις οι οποίες μελλοντικά θα αποτύχουν αν δεν είναι οπλισμένες με ουσιαστική κεντρική πολιτική στόχευση και λαική αποδοχή.

Πρέπει όλοι να προστατεύσουμε το δήμο να μη γίνει προέκταση κομματικών μηχανισμών, όργανο παλαιοκομματικών αντιλήψεων και θυλάκων εξουσίας που δημιουργούν απαξίωση των θεσμών και απομάκρυνση των ενεργών δημοτών από τα κοινά.

Ο δημότης αναζητά την αξιοκρατία,το ήθος,τη διαφάνεια, την δικαιοσύνη και υπηρεσίες που  παρέχουν γρήγορα και αποδοτικά έργο προς όφελος των πολλών και ιδίως των αδύναμων. Η επίτευξη αυτών των στόχων μαζί με ιδιαίτερες αναπτυξιακές επενδύσεις τοπικού χαρακτήρα θα δημιουργήσουν προυποθέσεις συμμετοχής των δημοτών στις ευθύνες της παραγωγής και της διαχείρισης, χωρίς ενδιάμεσους μηχανισμούς εξουσίας, πραγματώνοντας την αυτοδιαχείρηση δηλαδή την κατ ουσία αυτοδιοίκηση.

Είναι νωρίς να πω ότι για μέρος από αυτά υπάρχει αδιαφορία η καθυστέρηση, όμως με απασχολεί πολύ ο τρόπος χειρισμού των μέσων μαζικής ενημέρωσης και των κέντρων εξουσίας από την πλειοψηφία, που κατορθώνει να μεγιστοποιεί τα απλούστερα επιτεύγματα και να ελαχιστοποιεί τη κριτική επί σοβαρών καθυστερήσεων και λανθασμένων επιλογών.

Συμπερασματικά υποστηρίζω ότι οι εκλεγμένοι συμπεριλαμβανομένου και του δημάρχου πρέπει να συμπιέσουν τον υπάρχοντα υπερτροφικό συγκεντρωτισμό και σταδιακά να ενδυναμώσουν την αυτοδιαχείριση μέσω της γνήσιας παρουσίας των δημοτών στα δρώμενα αν οραματίζονται μια δημοκρατικότερη έκφραση της αυτοδιοίκησης.